เรียนรู้เรื่องการใช้สีเดียว (monochrome)

ฝันดีนะ. จ๋าเลือกที่จะเริ่มต้น นำเข้าสู่บทเรียนเรื่องการใช้สีด้วย “ฝันดีนะ” ผันดีนะคือช่วงเวลาสิ้นสุดของวันที่สีสันจะค่อยๆเลือนหายไป. เวลากลางคืนเราจะมองไม่ค่อยเห็นอะไร เห็นทุกอย่างเป็นแค่ความเข้ม มืดบ้างสว่างบ้าง ให้เราดูช่องระดับน้ำหนัก 1 ถึง 9 ในแถวบนสุด. อันนี้เราใช้สีขาว เทา ดำ กดน้ำหนักให้เข้มอ่อนต่างกันเป็น 9 ระดับ.  เหตุที่ต้องมี 9 ระดับเพราะถ้าเรามีระดับที่แตกต่างกันมากถึง 9 แบบแล้ว ก็ถือได้ว่ามีหลากหลายพอที่จะสร้างความแตกต่างทำให้เกิดความสวยงาม น่าสนใจในภาพได้โดยง่าย.

ส่วนตัวอย่างท่ีเป็นสีสันสองแถวล่างนั้นคือการเลือกสีสีเดียวกัน หรือสีเฉดสีเดียวกันมาระบายไล่ระดับน้ำหนักให้มีความอ่อนเข้มตามระดับน้ำหนักด้านบน.  ในเรื่องนี้ต้องอาศัยการฝึกฝนเป็นทักษะที่ต้องทำซ้ำบ่อยๆอย่างสม่ำเสมอเป็นอย่างมากจึงจะสามารถดู แยกแยะน้ำหนักสีแต่ละน้ำหนักออกได้เพราะสีแต่ละสีก็มีระดับความเข้มในแต่ละสีเป็นแบบเฉพาะของตัวเอง. ในขั้นตอนนี้ง่ายๆ ถ้าใครมีสีให้เลือกระบายเยอะก็เลือกสีแต่ละแท่งที่เข้มต่อเนื่องกันในเฉดสีเดียวกันมาระบาย ส่วนตรงไหนที่อ่อนเข้มไม่พอก็อาจใช้วิธีระบายอ่อนให้ผสมเนื้อกระดาษ และถ้าอยากให้เข้มก็ระบายผสมกับสีดำเข้าไปเท่านั้นเอง

ไหนๆก็พูดถึงคำว่า “ราตรีสวัสดิ์” แล้ว เราลองมาวาดภาพส่งเจ้าเป็ดน้อยเข้านอนกันหน่อยดีกว่า

ร่างภาพด้วยดินสอ

จากนั้นตัดเส้นด้วยปากกา

อันนี้เป็นการจัดนำหนักในความคิด. แต่หากจะก๊อปปี้ออกมาเป็นอีกภาพหนึ่งแล้วระบายขาวดำไว้ด้วยก็ได้เพื่อฝึกคิดน้ำหนักขาวเทาดำให้กับงานก่อน จะช่วยให้ภาพสำเร็จที่เป็นสีสันดูสวยงามน่าสนใจขึ้น. ในขั้นตอนการลงสีจะดูดีง่ายขึ้น

ในการลงสีจะลงแยกเป็นช่องๆหรือจะค่อยๆระบายซ้อนๆกันขึ้นมาก็ได้

ในที่นี้จ๋าระบายเจ้าเป็ดน้อยด้วยสีสดใสแยกเป็นช่องๆ. จากนั้นระบายพื้นหลังแบบไล่ระดับซ้อนขึ้นมาที่ละสีจนได้ความเข้มเท่าที่ต้องการ คือที่ร่างเป็นภาพขาวดำเอาไว้.

ฝันดีนะเจ้าเป็ดน้อย.