Welcome

ชีวิตนั้นไร้ความหมาย เป็นตัวเราเองที่กำหนดความหมายให้มัน

บันทึกวันพฤหัสฯที่ 23 พ.ค. 2562 “ชีวิตนั้นไร้ความหมาย เป็นตัวเราเองที่กำหนดความหมายให้มัน”

ผมนั่งมองนาฬิกา ดูเข็มนาฬิกาขยับ ผมเห็นความเคลื่อนไหวของมันแต่ละวินาทีนั้นช่างผ่านไปรวดเร็ว เร็วซะจนเราไม่รู้ตัวเลยว่าวินาทีเมื่อครู่นี้เรารู้สึกอย่างไรหรือกำลังคิดอะไรอยู่. ฉับพลันผมก็เห็นว่าเข็มนาทีเริ่มขยับบ้าง. เมื่อเพ่งไปที่เข็มนาทีนานพอผมจะเห็นมันขยับอย่างต่อเนื่องเชื่องช้า. วันทั้งวันผมก้มหน้าและเงยหน้าหลายครั้ง สังเกตเห็นเข็มชั่วโมงเป็นเหมือนถาวรวัตถุที่ตั้งอยู่ตรงนั้นนิ่งๆไม่ค่อยขยับไปไหนสักเท่าไร แต่พอผมเผลอลืมมองมันทีไร หันกลับมาดูมันกลับรู้สึกว่ามันขยับไปซะเอง เข็มชั่วโมงนี่แปลก มันจะไม่ยอมขยับในเวลาที่เราอยากให้มันทำ แต่มันจะแอบขยับในเวลาที่เราเผลอลืมมัน

ทุกครั้งที่คุณจดจ่ออยู่กับเข็มชั่วโมง, เข็มนาที. คุณจะไม่รับรู้เลยว่ามีเข็มวินาทีที่เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา มันขยับเป็นเพื่อนคุณอยู่ตรงนั้นสม่ำเสมอ เป็นจังหวะเท่าๆกัน. ทุกวินาทีของผม ทุกวินาทีของคุณ ทุกวินาทีของเราช่างมีค่ามากมายครับ. ขอบคุณที่วันนี้คุณยังมีลมหายใจ. ขอบคุณที่วันนี้เราได้รู้จักกัน. ขอบคุณที่วันนี้ยังมีเราให้คิดถึงกันทุกวินาทีครับ

”คุณคือความหมายของชีวิตที่ไร้จุดหมายอย่างผม”

You are the meaning of life that is pointless like me.

error: Content is protected !!